Jako dziecko, byłem drobnym chłopcem wychowującym się na osiedlu gdzie dzieci w podobnym mi wieku było dużo. Często przychodziłem do ojca z płaczem, bo ktoś mi coś zabrał, ktoś mnie popchnął itp. Ojciec postanowił zaciągnąć mnie na zapasy, co zaowocowało tym, że już więcej do niego z płaczem nie przychodziłem ja, a matki moich kolegów.

Trenuje od 7 roku życia, więc sport jest dla częścią życia, planu dnia i obowiązkiem. Jeżeli nie idę na trening, to tylko z przyczyn służbowych lub przeciwności losu dorosłego życia.

Inspirował mnie zawsze człowiek pochodzący z mojej małej mieściny, który z miejsca ledwo widocznego na mapie wyrwał się aż do Sydney by reprezentować nasz kraj w zapasach na igrzyskach. Jest to Marcin Jurecki.

Jeśli chodzi o trening, to dzień bez zapasów/jiu jitsu=dzień spier…zepsuty 🙂 to moje hobby – chciałbym by moi podopieczni tez traktowali trening jak swój obowiązek 😉 jak lekcje do odrobienia czy naczynia do pozmywania.

Jako prowadzący chcę przekazać swoją zdobytą wiedzę w atmosferze ciepłej z dawką humoru 😉